Skip Navigation Links.

 

خانه زينت الملك

اين خانه به سبب سكونت خانم زينت¬الملك قوامي به خانه زينت الملك مشهور است. اين بنا از آثار برجا مانده دوره قاجاريه است. ساخت اين بنا در حدود سال 1290(ه.ش)به وسيله علي محمد خان قوام الملك دوم آغاز گرديد و در سال 1302(ه.ش) به وسيله محمد رضا خان قوام الملك سوم به پايان رسيده است. اين عمارت به شكوه، كه به فاصله يك كوچه از نارنجستان قوام قرار گرفته. به وسيله يك راه زير زميني بدان مرتبط است و اندروني قوام محل رفت و آمد محارم قوام به آنجا بوده است.


زينت الملك

خانم زينت الملك قوامي دختر حبيب الله خان. قوام الملك چهارم و خواهر ابراهيم خان قوام ،قوام الملك پنجم و شوهرش فروغ الملك بوده است. خاندان قوام الملك از نسل حاج ابراهيم خان كلانتر،اعتمادالدوله شيرازي هستند كه در دوره هاي مختلف به عنوان والي و كلانتر در شيراز و فارس حكومت مي كرده اند. خانم زينت الملك زنيمومن و خير بوده و در دهه هاي محرم مراسم عزاداري و سفره هاي خيريه در منزلش بر پا بوده.آورده اند كه وي بن و كپن هايي جهت مستمندان آماده نموده كه براي تهيه اقلامي نظير برنج، گوشت،قند،شكر و ... بوده است.


ققنوس

در افسانه ها آمده است ققنوس مرغ خوش رنگو آوازه، كه منقار او 360 سوراخ دارد، بر كوهي بلند در مقابل باد نشيند و صداهاي عجيب از منقار او برآيد. گفته اند كه 1000سال عمركند و چون سال هزارم به سر آيد و عمرش به آخر رسد، آنگاه هيزم فراوان گرد آورد و بر بالاي آن نشيند و سرودن آغاز كند و بال برهم زند تا آتش افروزد و در آتش بسوزد و از خاكستر تخمي و از آن ققنوسي ديگر.



خشايار اول

خشايار شا پسر داريوش اول از پادشاهان سلسله هخامنشي بود. وي در هنگام جلوس 34 سال داشت. خشايار شاه كار پدرش را در عمران و ساختمان سازي در تخته جمشيد دنبال كرد. وي در جنگ با يونانيان از تنگه ترموپيل گذشت و با شكست دادن يونانيان آتن را فتح كرد. در نقش برجسته اي كه در خزانه تخت جمشيد از وي باقي است، شاه را كه برتخت نشسته است نشان مي¬دهد كه در پشت سر او وليعهد قرار دارد.




آتوسا

آتوسا دختر كورش بزرگ موسس سلسله هخامنشيان و مادرش ماندانا بود. چون دوره هخامنشيان ازدواج مصلحتي و سياسي بود وي ابتدا همسر كمبوجيه و بعد برديا و سپس زن داريوش اول دومين پادشاه هخامنشيان گرديد. وي در دربار داراي قدرت و نفوز بود و پسرش خشايار شاه پس از مرگ داريوش به سلطنت رسيد و در ايرانيان جنگ هاي ايراني و يونان نقش مهمي داشت.




شاپور ساساني

شاپور ساساني پسر ادشير، دومين پادشاه ساساني پس از در گذشت پدر در اوسط قن سوم ميلادي به سلطنت رسيد. از جمله وقايع زمان او آميختن دين و سياست، شكل گيري جامعه روحانيت رسمي زرتشتي توسط كرتير، ظهور ماني و گسترش مانويت بود.از كارهاي شاپور شكست روميان و به اسارت گرفتن والريانوس پادشاه روم، نگارش كتيبه كعبه زرتشت و نقش پيروزي خود بروالرين در نقش رستم است.




سيبويه

ابو بشر عمر بن عثمان ملقب به سيبويه، يكي از بزرگان علم نحو و لغت عربي در قرن دوم هجري است كه در بيضا ي فارس به دنيا آمد.وي از شاگردان حمادين سلمه بن دينار محدث مشهور، ابوالخطا اخفش كبير لغت دان ، يونس بن حبيب بصري و عيسي بن عمر اثقفي از قرآء معروف يوده است. وي سپس به خدمت خليل بن احمد در آمد و با هوش سرشار به نحو عربي پرداخت. اثر مهم وي الكتاب، جامع ترين و معروف ترين كتاب در دستور زبان عربي است.



ابن مقفع

ابو محمد عبدالله مترجم و نويسنده بزرگ قرن دوم هجري است. وي در فيروز آباد فارس متولد شد و در همان كودكي به همراه پدر به بصره رفت. ابن مقفع علاوخ بر دانش گسترده اي كه از زبان پهلوي در فارس كسب كرده بود در زبان عربي نيز بسيار تبحر داشت.وي مدتها به سمت وزيري در دربارهاي امويان و عباسيان فعاليت كرد. از آثار وي مي توان به ترجمه كليله و دمنه كه قديمي ترين ترجمه است و نيز ادبر اصغير، ادب كبير اليتيميه، خداي نامه كه ترجمه اي است از آيين نامه عهد ساساني اشاره كرد.


منصور حلاج

حسين بن منصور مشهور به حلاج از مردمان بيضا فارس و از عارفان قرن سوم و اوايل قرن چهارم هجري است. حلاج از مريدان سهل بن عبدا... تستري و جنيد بغدادي بود. وي به طريق تصوف در آمدو از اين رو شهيد عشق گرديد. او عارفي دلسوخته مي دانند كه اسرار را راهويدا مي كرد. بر اين اساس او را به جرم كفر و احاد و اناالحق گويي اش محبوس نموده و سرانجام در سال 309(ه.ق) او را تازيانه زدند و به دار آويختند.




بابا كوهي

ابو محمد بن عبدالله بن عبيد الله از مشايخ بزرگ صوفيه در سده چهارم هجري بوده. شهرت وي در منابع عربي به صورت ابن باكويه ضبط شده و چون در اواخر عمر در دامنه كوهي نزديكي شيراز عزلت گزيده، نزد تام مردم به باباكوهي شهرت يافته است. ابن باكويه از شاگردان شيخ ابوعبدالله بن خفيف بوده و در علوم مختلف متبحر گشته و به ويژه در استطاع و نقل حديث و آشنايي به حكايت و سده هاي مشايخ طريقت شهرتي بنام داشته است.




شيخ روزبهان

ابو محمد روزبهان بن ابو نصر بقلي فسايي معروف به شيخ شطاح از علماي قرن ششم هجري بوده است. وي به تصوف روي آورده و به يادگيري قرآن و تحصيل علوم مشغول بوده است. روزبهان مدت 50 سال در مسجد جامع عتيق شيراز براي مردم وعظ مي كرده است. از تاليفات بيشمار وي مي توان به عبدالعاشقين، عرايسالبيان في حقايق القرآن حقايق الخبار، الانوار في كشف الاسرار، سير ارواح و... اشاره كرد.




سعدي شيرازي

شيخ مشرف الدين مصلح بن عبدالله متخلص به سعدي و مقلببه افصح المتكلمين در بين سالهاي 605 يا 606(ه.ق) در شيراز و دريك خانواده اهل علم ديده به جهان گشود. سعدي پس از مسافرت هاي طولاني به شيراز بازگشت. وي چندي معتكف مقبره شيخ ابو عبدالله بن خفيف شد تا اينكه خواجه شمس الدين مبلغي وجه نقد براي ساختن خانقاهي پيش او فرستاد. سهدي در چهار كيلومتري شمال شرقي شيراز و در زير قلعه فهندژ در كنار جويباري مصفا آن خانقاه را ساخت و در همنجا ديده از جهان فروبست.